Even voorstellen




Opgroeien op de Veluwe als geboren Amsterdammer was al een teken aan de wand, mijn leven zou niet volgens het boekje verlopen en inderdaad ...........

Mijn ouder ben ik in veel opzichten dankbaar ondanks het feit dat ik veel moeilijkheden met ze heb doorstaan en veel pijn daarvan ondervonden. Dat zij ooit besloten het westen te verruilen voor de bossen van de Veluwe is mijn redding geweest. Ik zwierf veel in het bos en was dan één met de natuur. Veel heb ik van de natuur geleerd en ze maakte de kracht en wijsheid in me wakker. Dit tekent mijn persoonlijkheid. Wat niet inhield dat ik altijd zo wijs was; integendeel, vaak werd ik als (zeer) eigenwijs en opstandig ervaren.

De lagere school begon niet zo geweldig wat uiteindelijk resulteerde in een verandering van schoolsysteem. Ik kwam op een L.O.M. school terecht. Mij werd verteld van wegen mijn dyslexie maar het predikaat ‘moeilijk opvoedbaar’ kan hier ook wel eens van toepassing geweest zijn. Het was een heerlijke tijd en ik leerde ook plezier te hebben in het leren.

Omdat ik graag tuinarchitect wilde worden was de wens om naar de tuinbouwschool te gaan. Helaas, dit liep even heel anders. Ik kwam op de landbouwschool terecht en begon zo mijn carrière. Gevolgd door een eigen bedrijf en vervolgens weer een opleiding aan de Bosbouw en Cultuurtechnische school te Velp en zo kwam ik uiteindelijk in Arnhem terecht. Hoewel ik ooit heel enthousiast aan de opleiding begon en deze ook leuk vond, was het niet mijn weg hierin aan het werk te gaan. Nee, een bos is een bos, en ook al hebben we hout nodig, het is voor mij geen productie bedrijf.

Ik ben begin twintig en besluit met een vriend mee te gaan die schipper was op een tjalk. Uiteindelijk bleef ik zo’n 6 jaar op de bruine vloot hangen en voer met toeristen in Nederland, Duitsland en Denemarken. Het was een mooie en enerverende tijd. In de winter maakte ik vaak lange reizen zo ben ik in Egypte, Israël, Frankrijk, Marokko en India geweest.

Van het één komt het ander en zo ook leerde ik mijn ex-vrouw kennen. Ik ben eind twintig als we besluiten te trouwen. Of dit op dat moment de juiste stap geweest is, is achteraf natuurlijk wel te zeggen maar een feit is dat het geen stand hield. Ik heb hier wel een geweldige zoon (Vyasa) aan over gehouden.

Aan het eind van het huwelijk zat ikzelf diep in de shit, ook al had ik daar zelf op dat moment niet zo’n besef van. Na een lange, moeilijke periode met veel vallen en opstaan, met veel teleurstellingen en leed voor mijzelf maar te meer nog voor mijn omgeving en familie, ben ik terug in mijn kracht gekomen. In deze periode verloor ik mijn baan als ‘logistiek manager’ en zette mijn carrière op het spel.

Sinds een aantal jaren leef ik samen met mijn Brianne en zijn we de trotse ouders van een prachtige zoon, Irvin en dochter Nikita. Zij is de steun geweest om de laatste resten van mijn problematiek aan te pakken en op te ruimen. De laatste jaren zijn druk, dynamisch, enerverend en inspirerend geweest. Naast het hardwerken aan mijzelf en mijn relatie was ik werkzaam als interim manager binnen verschillende organisaties en volgde een studie tot therapeut aan o.a. het Atma te Amersfoort.




Robert



U kunt een e-mailbericht met vragen of opmerkingen over deze website
verzenden aan webmaster@nandi.nl 
Copyright © 2001 Nandi Raad & Daad